Tymen is 7 jaar!

Vanmorgen deed ik de slaapkamerdeur open, om de jongens wakker te gaan maken voor hun eerste schooldag. En daarachter stond een stralend koppie, die direct riep

“ik ben blij!”

Vandaag is het 21 augustus, en is Tymen 7 jaar geworden. 7 Jaar alweer! Wat gaat de tijd toch snel. Echt snel!
Sommige herinneringen lijken niet de dag van gisteren, maar ook echt geen 7 jaar geleden.

IMG_20170821_140052_241

En daar is Tymen…

De bevalling bijvoorbeeld. Omdat Tymen lekker lang lag te genieten in mijn buik (ja, ik zei tijdens mijn zwangerschap nog dat hij toch echt wel wat beweeglijker was dan zijn broers…dat klopt), was besloten om hem in te leiden. Dus was het wachten in het Spital in Davos op ons 3e mannetje, totdat het op gang zou komen. We hebben heel wat afgeboggled daar in het ziekenhuisbed! Uiteindelijk kwam de bevalling op gang, maar Tymen zelf niet :). Na een tijdje werd er gesproken van een keizersnede, maar de gynaecoloog wilde toch nog kijken of het hielp als ik ondersteboven ging hangen en dat soort dingen. Nou ja, dat net niet, maar het leek er veel op. Na een lange bevalling kwam hij en ik zag snel de kinderarts toeschieten: Tymen had de navelstreng om zijn nek! Niet 1x, niet 2x maar 3x rondom zijn nek! Dr. Dagmar Schmitt onderzocht hem, maar gelukkig was alles in orde met ons mannetje en konden we gaan genieten! 2 Trotse broers hielden de wacht…
Een paar weekjes later lagen we weer samen in het Spital, ditmaal in het Kantonsspital in Chur, want Tymen had het Noro-virus opgepikt en had steeds behoorlijke buikpijn. Het hele eerste jaar door leek dit een thema te blijven, ondanks ostheopatiebehandelingen, etc., hij huilde erg veel. Gelukkig waren mijn ouders veel op bezoek, om mij even te ontlasten. Want ik moet bekennen, dat huilen gaat in je lijf zitten. Je blijft het horen, ook als hij even niet huilde.
Nu afgelopen jaar ontdekt is dat Tymen een fructoseintolerantie heeft, kan ik het huilen en die buikpijn wel plaatsen. De eerste maanden had hij waarschijnlijk nog veel last van het Noro-virus en vervolgens kreeg hij fruithapjes…

Tymen is Tymen!

Supernieuwsgierig, dat was hij in ieder geval. Wilde alles om hem heen ontdekken en het leek alsof zijn lichaam niet snel genoeg mee wilde ontwikkelen!

325026_2254395556541_1553518771_o
En na een jaar, toen hij kon gaan kruipen en lopen, veranderde hij ineens in een vrolijke, enthousiaste jongen! Altijd vrolijk, altijd vol energie! En met zijn ondeugende bananenglimlach is hij op zijn best! Zijn benen willen nooit stil zitten, zijn hoofd zuigt steeds alle informatie in hem op. Nieuwsgierig in alles om hem heen!

Tymen-2-jaar-093
Gelukkig bood Davos genoeg afwisseling voor ons springwippertje! Hij ontsnapte graag uit de tuin, bijvoorbeeld om Davos te ontdekken. Dan werd hij weer thuisgebracht door een mannetje uit de straat die mij aankeek met een blik van “kun jij echt niet op je kind passen?”. Maar ja, Tymen ging naar de Kinderchrätta Mandala, de kinderopvang, en dacht na 2 keer dat hij ook wel zelf naar de Mandala kon lopen (5km verder), net zoals de jongens ook zelf naar school gingen.

168528_3624610411056_843849911_n

Ook een keer was hij langere tijd weg en kwam verdrietig terug met de mededeling “de bal is in het water weggegaan”. Was meneer blijkbaar naar het Landwasser gelopen en heeft vanaf de brug Joppe’s bal in het water gegooid… en was heel verbaasd dat die dan ook wegdreef! Gelukkig heeft hij niet geprobeerd de bal nog te redden………………. ons 2-jarig ukkie…

image
Maar goed, er was genoeg te doen voor hem om zijn energie kwijt te kunnen. Skiles bijvoorbeeld. Net als zijn broers wilde hij ook skiën! En dus deed hij iedere winter vanaf 3,5 jaar mee met de einheimische Skikurs. Alleen tja, dan zie je daar al die ukkies op de skietjes achter de ski-juf aanploeteren en vraag je je ineens af waar dat jochie met de rode helm toch is…. En ja hoor, ineens zie je bovenin kinderland een klein mannetje met rode helm, die zich afzet en dwars door alle oefenende groepjes kinderen heen van links naar rechts naar beneden slalomt! Niet vooruit, maar achteruit. Dat is Tymen! Altijd net een beetje anders en altijd op zijn manier. En mama stond daar trots naar te kijken J.

734375_4917959503975_812853723_n
Hij had ook al snel een vriendje. Toni. Eigenlijk Joël, maar hij noemt zich van kleins af aan Toni en daarom kent niemand hem anders als Toni. Als die twee samen waren, hoorde je ze niet meer. Druk bezig, rende van het ene huis naar het andere en waren de hele dag aan het spelen. Echt twee zielen, een gedachte.

11270063_10205235687828912_5489357748565997685_o

Tymen in Fanas

Helaas moesten we verhuizen en moest hij afscheid nemen van zijn eerste vriendje.
In Fanas ging Tymen voor het eerst naar de Kindergarten. Supertrots was hij. En ook daar liepen al snel kinderen achter hem aan. Bijna dagelijks ging de telefoon omdat er iemand met hem wilde spelen. En Tymen vond alles goed.

FB_IMG_1503317948718

Op de Kindergarten ging het goed. Dachten wij. Hij had zich met 4 jaar al zelf lezen geleerd, las graag boekjes, en leerde zichzelf rekenen. Hij had veel plezier met andere kinderen en vond alles enorm interessant. Het liefst las hij over dieren, over condors, slangen en over vleermuizen. Fascinerend vond hij het.

10418164_10203221759721968_7264073438751498307_n

Alleen hoorden wij andere berichten terug van de juffen. Tja, hij droomt vaak weg. Of hij denkt dat een opdracht niet voor hem is, omdat hij het al een keer gedaan heeft en het dan niet nog een keer wil laten zien dat hij het kan. O ja, hij kon niet goed knippen, alleen op de “Tymen-manier”. En dat was de schaar op tafel zetten, papier er tussen en dan met je hand er op drukken. Gaat toch prima? Hoewel wij het hem 100x hadden laten zien, hoe je het hoort te doen, bleef Tymen het op zijn manier doen. En vervolgens kwamen de juffen aan mij vragen of ik nooit knutsel met kinderen, want Tymen kan nog niet knippen. Tja, Tymen is Tymen en die doet het op zijn manier. Grote klodders lijm leken ervan te getuigen dat ik inderdaad nooit met hem heb gelijmd. Of vond hij gewoon die grote klodders mooi en interessant?

13770432_10208011825030607_500005480277209393_n
Met 2,5 heeft Tymen ook fietsen geleerd. Gewoon zonder zijwieltjes. En hij vond het schitterend. Totdat hij viel. En vervolgens wilde hij absoluut niet meer fietsen. Dat had hij 3 jaar volgehouden. Met 6 stapte hij weer op de fiets. En fietste gewoon weg. Bergje op, bergje af…energie voor 10!

IMG_20170404_204848_372

Hij was vaak erg onrustig, bleef energie houden totdat hij in bed lag. Dan sliep hij direct. Vaak had ik bij hem het idee dat hij “meer” nodig had. Maar wat?
Maar tegelijkertijd was (en is) hij altijd vrolijk, lacht altijd en is altijd in voor iets leuks. En als hem iets tegenstaat? Dan mag de hele wereld dat weten! Maar het wolkje voor de zon is snel bij hem verdwenen, hoor!

FB_IMG_1503317651608
Natuurlijk doet hij graag met zijn broers mee. Al van kleins af aan wist hij alles van waar zijn broers zich ook mee bezig hielden. Angry Birds, Star Wars, Minecraft… niets kent geheimen voor hem! Graag zit hij te programmeren, in het Engels te praten en met zijn broers te spelen, alsof hij geen jochie van 6 was! En moet er echt af en toe tegenop boksen omdat zijn broers nu eenmaal vergeten dat hij eigenlijk “maar 6” is.

FB_IMG_1503317803058

Tymen en zijn reuzensprong

Afgelopen winter zijn we dus verhuisd. En in Zwitserland zat hij dus in de 2e Kindergarten, maar in Nederland mocht hij in groep 3 verder. Een half jaar had hij echter gemist. En na een maandje vertelde de juf dat ze wel twijfels had of hij mee kon, ook omdat ze op de Kindergarten eigenlijk nog niets met woorden hadden gedaan (zoals in Nederland al wel op de kleuterschool wordt gedaan) en hij nog geen schrijfletters kon, etc. Maar ja, Tymen is Tymen, vond het reuzeinteressant. Hij oefent de hele dag door, zit te lezen, te oefenen met schrijven en inmiddels is hij al een tijdje allerlei tafels aan het oefenen. Dus eind van het schooljaar kregen we bericht van de juf: “geen idee hoe hij het heeft gedaan, maar hij heeft een reuzesprong in alles gemaakt!” en ja hoor, geen probleem om over te gaan naar groep 4!
Tymen zelf is veel rustiger. We hebben het gevoel dat hij nu veel meer krijgt wat hij nodig heeft. Hij is blij, heeft een paar vriendjes en gaat graag naar school. Een superleuke broer en erg lief en zorgzaam voor Bjarne!

IMG_20170821_140311_484

En vandaag dus de grote dag. Eindelijk 7 jaar! Helemaal enthousiast over zijn cadeaus, en reed al vrolijk op zijn nieuwe space scooter door het huis. En dat op de eerste schooldag van groep 4, die dag is goed begonnen! Vanavond feest, morgen trakteren en zaterdag komen een paar vrienden op zijn eigen Lego Birthday Party!
O ja, Tymen heeft ook zijn eerste vlog gemaakt, waarin hij over het afgelopen jaar verteld!

Lieve Tymen…

Tymen, ons huppelende zonnestraaltje, ik wens je veel liefde, geluk, gezondheid en plezier toe! En bovenal Gods glimlach op jouw gezicht en in jouw hart! Ik denk nog af en toe terug aan ons gedichtje dat we hebben geschreven voor jou toen jij nog in mijn boek zat.
Het is zo bij jou van toepassing! Mijn wens van toen is nog steeds dezelfde….

IMG_20170821_140649_766

Geniet van je 7e verjaardag, binkie!

DSC_0918

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s