Kinderfeestje met de hele klas?

Zonet las ik met enige verbazing dit artikel via de Facebookpagina van de NOS: “kinderfeestje met de hele klas, zodat niemand zich buitengesloten voelt”.

In het kort komt het er op neer, dat een moeder het plan heeft bedacht om gezamenlijke kinderfeestjes voor de hele klas te organiseren. Hierdoor voelt geen kind zich buitengesloten.

Ik kan me het idee voorstellen. Natuurlijk is het sneu als een kind steeds niet wordt uitgenodigd. Dat kan soms meer dan sneu zijn als het keer op keer op keer is. Iedereen heeft het over dat leuke feestje en dat ene meisje kan er steeds niet over mee praten.

Maar… nee. Dit kan niet de oplossing zijn. Ik geloof dat je hiermee toch de plank als opvoeder mis slaat. Waarom?

Afgezien van het financiële aspect (daar zijn bij deze ‘proef’ in Groningen oplossingen voor bedacht), zitten er toch heel wat haken en ogen aan dit idee:

  • Is er iets mis mee als kinderen leren dat ze niet altijd worden uitgenodigd bij alles en iedereen? Het is even een teleurstelling, maar daar kun je als ouder ook op in springen. Afgezien van dat ene kindje dat nooit wordt uitgenodigd, maar daar kom ik zo op terug.
  • Hoe leuk is het om je verjaardag met een groepje vriendjes te vieren? Jij staat even in het middelpunt van jouw feestje! Niet één van de vier die zijn verjaardag gezamenlijk viert. Nee, het is jouw feestje, jouw thema, jouw spelletjes: het is jouw moment!

IMG_20170909_160211_732

  • Kun je je voorstellen dat het voor sommige kinderen té overweldigend kan zijn? Een hele klas die feest viert, en jij bent één van de kinderen voor wie het georganiseerd is… maar je houdt helemaal niet van drukte en bent totaal overprikkeld door alle losgelaten feestvierende kinderen? Geloof me, dat soort kinderen zijn er genoeg! En er komen zelden superrustige klassen met 30 kids voor, die netjes blijven zitten en in mooie rijtjes op hun beurt blijven wachten bij spelletjes…. Eén van onze jongens nodigt het liefst 4-6 kinderen uit, meer dan genoeg! En na zo’n 2-3 uur mogen ze echt wel weer gaan… Niks geen gehos, vaste planning en gewoon leuke vriendjes!
  • Ja, ik heb ook weleens een feestje voor de hele klas gevierd. Onze oudste vond dat iedereen zijn vriendje was en kon echt niet kiezen. Wij vonden het een mooie gelegenheid dat hij iets van zichzelf kon laten zien, omdat hij zelden werd uitgenodigd (tja, Zwitsers vieren graag feestjes met een paar kinderen, vaste vriendjes en het liefst gewoon met middageten. De kans dat je daarvoor wordt uitgenodigd is niet heel groot). En ik kan je vertellen, tijdens dat feestje met de hele klas, heb ik diep respect gekregen voor de leraar. Het was superleuk, maar enorm intensief. Enthousiaste kinderen, niet allemaal luisteren ze even goed en allen moeten onderhouden worden en het tijdschema moet min of meer worden gevolgd. Tegelijkertijd moet je heel flexibel zijn, kunnen inschatten wanneer je van je programma moet kunnen afwijken. Maar ook creatief en invalsrijk zijn en niet te zenuwachtig of geprikkeld zijn. Het ging ons gelukkig goed af, we hadden er ook gewoon veel lol in, maar hoe heerlijk was het moment ook waarop een geslaagd feestje achter de rug was (ohoh, dat is waar, die enorme chaos in ons benedenverdiepinkje…). Nee, ik kan me niet voorstellen dat alle ouders daar op zitten te wachten.
  • Afgezien trouwens van medische kennis en de mogelijkheid snel te kunnen schakelen. Wij hadden op een van die feestjes een jongens die zijn bril brak en allemaal glassplinters rondom zijn oog kreeg. Daar zit je dan met een hele klas, een vriendje dat zich lam schrok en helemaal overstuur was! Gelukkig was dat wel een gezamenlijk slaapfeestje en was er nog een ouderpaar. Wij zijn snel met de jongen de berg afgereden naar de spoedeisende hulp, moeder geprobeerd te bereiken die een weekend weg was, etc. Gelukkig zaten de splinters rondom zijn oog en konden we hem weer meenemen. Maar nee, dit moet je niet zomaar aan iedere ouder overlaten. Op kinderfeestjes gebeuren altijd onverwachtse dingen, zeker met grote groepen. Een ruzie ontstaat ook bijvoorbeeld heel makkelijk, vertrouw je dat iedere ouder toe?

En zo zijn er nog veel meer redenen te bedenken waarom ik het echt onverstandig vind om zo’n kinderfeestje voor de hele klas voor iedere ouder op te leggen. Laat je kind één keer gewoon lekker het middelpunt zijn temidden van zijn vriendjes, zonder dat ene irritante kind dat op school al genoeg aandacht krijgt.

IMG-20170827-WA0007

En wat nu met dat ene kindje dat nooit wordt uitgenodigd? Daar leg ik de verantwoordelijkheid neer bij de ouders van de jarige. Als je kind al meerdere jaren in eenzelfde klas zit, dan ken je de kinderen inmiddels wel en weet je ook wie er ‘uit’ ligt. Zo had één van mijn zoontjes een keer alle jongens uit zijn klas uitgenodigd en had ons niet verteld dat hij er eentje niet had uitgenodigd. We woonden er net, en wij misten hem helaas eerst niet. Later ontdekten we het, maar… “het is zo’n vreemde jongen, hij is snel boos en slaat snel”. Tijdens de kerstdienst zat ik naast zijn moeder, en die vertelde dat haar zoon bij de geboorte zuurstofgebrek had, en ontwikkelingsproblemen had. Zo heeft hij lang niet kunnen praten en was snel gefrustreerd dat hij niet begrepen werd…en ging dan slaan. Aha! En ze vond het zo jammer dat hij uit de groep lag, “maar ja hij is ook lastig”.

Ik heb het er met mijn zoon over gehad en die begreep het ineens. Hij kreeg een zwak voor hem en gaf hem het jaar daarop als eerste een uitnodiging. Hij was superblij, gaf hem een enorm cadeau (oeps) en heeft echt zo genoten! Heerlijk om te zien! Die moeder vroeg later nog of hij ‘lastig’ geweest was? Lastig? Absoluut niet! We hebben echt allemaal van hem genoten, van die blijdschap!

Wat ik hiermee zeggen wil? Zie je als ouder dat een kind buitengesloten wordt? Ga eens een praatje maken met de ouders. Probeer zo’n kind beter te leren kennen. En leer je kind oog te hebben voor kinderen die er niet bij horen. Praat er over. Nodig ze een keertje uit. Een kleine tijdsinvestering die voor beide kanten heel veel op kan leveren. En neem niet zomaar de lijst van vriendjes die uitgenodigd worden, van je kind over, maar bespreek het. Zijn er kinderen die zich buitengesloten voelen? Is dat er één of meerdere? Hoe erg is dat? Of is er een kindje dat nooit uitgenodigd wordt? Kan die er ook bij? Dan wordt een kind niet uitgenodigd “omdat het moet”, de hele klas moet nu eenmaal uitgenodigd worden, maar dan krijgt zo’n kind een echte persoonlijke uitnodiging voor een kinderfeestje. Geef het kind aandacht en leer het kennen. En geniet met elkaar van dat ene heerlijke moment dat je kind zíjn feestje viert!

Wat is jouw ervaring en idee? Weleens een feestje voor de hele klas gegeven?

IMG-20170827-WA0007

Ps. Inspiratie nodig voor kinderfeestjes? Tips om kinderfeestjes te overleven? Op mijn blog vind je heel veel tips terug, algemeen en voor veel thema’s!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s