Ik zal er zijn… toch?

Alweer een maand of twee geleden schreef ik een persoonlijk blog over onze worstelingen van de afgelopen jaren. En veel meer over hoe God liet zien hoe Hij het overnam. En hoe wij een lange reis maakten, letterlijk en figuurlijk over bergen en door dalen. Om uiteindelijk op #26 aan te komen.

Ik heb er veel reacties op gekregen, waar ik overigens wel blij mee was. Het viel me overigens wel op, dat veel lezers van mijn blog zoiets iets hadden van “eind goed, al goed”, en toen dat ineens niet zo bleek te zijn, zich afvroegen, hoe dat kon…

Werkeloos, waarom?

Want wat gebeurde er? Nog geen twee dagen na het plaatsen van mijn blog, werd ik bij mijn baas geroepen. En daar werd gezegd wat ik eigenlijk al vanaf mijn eerste werkdag daar aan voelde komen: het idee werkt niet, zoals zij in geschat hadden. En mijn jaarcontract zou niet verlengd worden. Dat hun idee niet werkte en het vooral te duur werd, verbaasde me niet. Wel dat er niet verder gekeken werd naar wat ik kon. Ik zou half januari weer op straat staan, met veel kennis over de werkwijze van het bedrijf, over de Nederlandse en Duitse markt, over wat er niet werkt en nog veel meer. Tegelijkertijd werd er een nieuwe aangenomen, op de illustraties. Ik was erg verbaasd over die keuze en ook mijn omgeving, want grafische vormgeving is echt mijn ding en wat ik nog niet kan, leer ik snel. Maar ja, de reden was: “we willen iemand die er vier jaar voor gestudeerd heeft”. Tja. Dat het ook tijd & geld kost om een nieuwe in te werken en mij met alle geinvesteerde kennis op straat te zetten… Vreemd.

Maar goed, het feit was dat ik binnen twee dagen na het posten van mijn blog weer een onzekere toekomst tegemoet ging. Hoe zou het financieel er uit gaan zien? Ik voelde weer een steen in mijn maag en het verlammende gevoel was weer helemaal terug. In mijn omgeving werd gevraagd “hoe kan dat nu, zeker na het plaatsen van dat blog?”

IMG_20171015_170428_975

De dag van morgen…

Ik moet zeggen, ja, ik voelde me erg onzeker. Tegelijkertijd vertrouwde ik erop dat er Eén alles in Zijn hand heeft. Wat dat inhield, wist ik niet. Een baan of voorlopig niet? Ik wist na alles wat Hij heeft laten zien, dat Hij in ieder geval zou voorzien, dat we in ieder geval genoeg zouden hebben. En ik moest leren niet te ver vooruit te willen kijken. Want dan voelde ik paniek opkomen, en werd ik echt licht in mijn hoofd. Hoe vaak ik niet tegen mezelf gezegd heb: “maak je geen zorgen over de dag van morgen…”… Alsof God het tegen me zei. En ik hoopte dat het waar was (vertrouwen is soms zo lastig!).

Koolmeesjes kwamen vaak op bezoek, op zoek naar een nieuw huisje. Terwijl we twee koolmezenhuisjes klaar hadden hangen voor hen. Maar ja, zij maakten zich geen zorgen over de dag van morgen.. Ze krijgen en vinden wat ze per dag nodig hebben.

Verwachtingen

Al vrij snel had ik een nieuwe baan en kon bijna direct beginnen: bij de concurrent! Superleuk, maar tegelijkertijd spannend. De verwachtingen zijn hoog, vooral wat betreft mijn teksten. En ik ben voorzichtig, zeker met de ervaring van mijn laatste werkgever in mijn achterhoofd. Maar ik weet dat ik het kan, en ik doe mijn best, “ich gebe mein Bestes” en voor de rest laat ik het over aan Degene die mij kent…

 

Onverhoorde gebeden

Ik moest er aan denken, tijdens de kerkdienst vanmorgen. Een heel bijzondere dienst, vond ik, over onverhoorde gebeden. Wat een moeilijk onderwerp! (Binnenkort kun je het op de site van de EGHW terug luisteren, ik raad het aan, juist vanwege de vele vragen en nee, geen standaard antwoord). Veel mensen zijn juist door onverhoorde gebeden teleurgesteld in God. En wat kan ik me dat goed voorstellen, zeker als je voorbeelden voorbij hoort komen over het overlijden van een jonge moeder. En ik heb daar geen antwoord op, net als de spreker. Ik begrijp veel dingen niet, en zoals ik in mijn vorige blog schreef, ik zal vragen blijven houden. Tegelijkertijd weet ik dat God machtiger is dan wij beseffen. En groter. En ik vermoed dat ook Hij soms met tranen toe bewogen is. Waarom Hij dan soms niet ingrijpt? Ik weet het niet. Ik weet het niet waarom mijn vader zo snel moest overlijden en waarom het einde zo heftig was. Tegelijkertijd bleef mijn vader vertrouwen en wist naar Wie hij onderweg was. En ik weet dat hij het nu zoveel beter heeft dan wanneer hij nog bij ons was. Maar tegelijkertijd mis ik hem zo vaak.

Rotsvast

Maar zoals ook vanmorgen gezegd werd, vergeet nooit dat God je lief hebt en van je blijft houden (pff, ook dat is soms zo lastig als het ff niet makkelijk gaat, zeker als je niet zo’n hoge pet van jezelf op hebt). Hij blijft toch de Rots, waar je je aan vast kunt houden, als alles weg valt. En dan is het verliezen van een baan niet eens zo groot als je het met zoveel leed vergelijkt. Maar in alle situaties wil Hij erbij zijn. Blijf daarom met Hem praten, en met anderen over je vragen en twijfels (kom maar op!).

Aslan

Elke dag loop ik ons huis binnen, langs nummer 26: “ik ben erbij, ik zal er zijn”. En dat is en dat blijft. Iedere avond lees ik Joppe voor uit de Kronieken van Narnia. Ik hou van dit verhaal, waar CS Lewis verteld over Aslan, die over de aarde rondwandelde bij de schepping. En alles wat volgt, soms zo herkenbare menselijke reacties. En ook dat Aslan er soms niet lijkt te zijn, en soms alles onnodig lijkt te zijn en dan zie je opeens dat Aslan er steeds bij was, bij ravijnen naast je liep. En dat je niet alles hoeft te weten. En zoveel meer… Prachtig verhaal! Met zoveel parabelen, moet je echt lezen!.

sneeuw-december-2011-187

Advent in Zwitserland

In Zwitserland genoot ik van de Adventstijd. Waar we in Nederland leven van de drukte rondom Sinterklaas, en vervolgens alle verplichtingen voor kerst, wordt er daar veel aandacht besteedt aan Advent: uitkijken naar de komst.

Lichter

Vaak was in deze periode de eerste sneeuw al gevallen. De sneeuw die alles bedekt. Waardoor de wereld om ons heen ineens stil en vredig erbij lag. Een witte deken bedekte de aarde, waar diep in het donker en de kou nieuw leven ontstond dat in de lente weer tevoorschijn zou komen. En in deze donkere, koude tijd werd een lichtje ontstoken. Een week later nog eentje. En dan nog een kaarsje…totdat uiteindelijk alle vier de kaarsjes in de Adventskrans brandden. In afwachting van de komst van Het Licht. Het Licht, dat diep in het donker ontstoken werd. Dat rondliep onder ons, en een licht diep in ons wilde ontsteken. Dat gedoofd leek te worden, maar dwars door de diepste duisternis heen een eeuwig Licht ontstak. Dat Licht, dat ons perspectief geeft als alles om ons heen donker is. Als alles diep van binnen donker is. De komst van Emmanuel, de belofte dat God met ons is. Hij is er en zal er zijn. No matter what.

new day copyright

Vanmorgen zongen we een prachtig lied, “Ik zal er zijn“. Een lied van Sela, gezongen door Kinga Bán. De bijzonder krachtige vrouw, een jonge moeder, die kortgeleden heeft gezegd dat ze helaas niet meer zal optreden, haar ongeneeslijke ziekte vraagt teveel van haar. Maar haar Hoop klinkt zo mooi in dit lied. Iedere keer krijg ik kippenvel van deze tekst. Omdat het zo waar is.

Ik zal er zijn – Sela

Hoe wonderlijk mooi is uw eeuwige Naam.
Verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan.
Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim.
Uw naam is ‘Ik ben’ en ‘Ik zal er zijn’.

Een boog in de wolken als teken van trouw,
staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet,
ben ik bij U veilig, U die mij ziet.

De toekomst is zeker, ja eindeloos goed.
Als ik eens moet sterven, als ik U ontmoet:
dan droogt U mijn tranen, U noemt zelfs mijn naam.
U blijft bij mij Jezus, laat mij niet gaan.

‘Ik ben die Ik ben’ is uw eeuwige naam.
Onnoembaar aanwezig deelt U mijn bestaan.
Hoe adembenemend, ontroerend dichtbij:
uw naam is ‘Ik ben’, en ‘Ik zal er zijn’.

O Naam aller namen, aan U alle eer.
Niets kan mij ooit scheiden van Jezus mijn Heer:
Geen dood en geen leven, geen moeite of pijn.
Ik zal eeuwig zingen, dicht bij U zijn.

Tekst: Hans Maat
Muziek: Kinga Bán en Adrian Roest
© 2013 Stichting Sela Music.

476680_4400222320869_476838073_o

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s