Dunne lijn tussen licht en donker

Ik moet iets opbiechten. Het voelt namelijk een beetje schijnheilig naar degenen die mij langer kennen.

Want hoewel ik nu lekker actief een feestje mede organiseer ‘light in the night’, liep ik een aantal jaar geleden nog op straat tijdens Halloween. We woonden toen nog in Zwitserland. Rond Halloween was het de gewoonte dat de kinderen langs de huizen liepen. Wij woonden in de Skistrasse, de kinderrijkste straat van Davos. En daar was het altijd een feestje. Met een gewoon lampionnetje of hoofdlampje liepen ze dan in grote groepen langs de deuren in de buurt voor “süsses oder sauer”. En kwamen terug met bergen snoep… Dat overigens een jaar later de prullenbak in ging, omdat ze het vergaten te eten. Maar dat terzijde.

Vroeger in Legoland zag je ook zo’n Halloween gedeelte in het park. Lekker de kinderen bang maken. Daar was het voor ons dan weer wel logisch om gewoon daar niet bij te komen. Waarom zou je je kinderen bang maken?

Terug in Nederland merkte ik dat Halloween een totaal andere betekenis had. Met oprechte verbijstering heb ik staan kijken toen ik op Zuidplein een winkel in liep voor hobbyspullen en daar achter in de winkel zo vrolijk mensen zag zoeken tussen ledematen, grafstenen en afschuwelijke maskers. Ouders met kinderen die een nep kinderlijkje kochten. Bizar. Waarom? Er hing een totaal andere geest, sfeer in de omgeving. Eentje van angst, duisternis, van dood. Het voelde zo leeg.

En juist die vreemde vanzelfsprekendheid dat angst en dood leuk zou moeten zijn, zorgde ervoor dat ik voor het tegenovergestelde koos.

Waarom zou je je nog willen inlaten met al die donkere, negatieve dingen.. en de deur open zetten voor angst en alles wat met dood te maken heeft? Waarom vul je je kind met donkere gedachten? Wat is er leuk aan? Waarom zou je je kinderen uit het licht laten stappen, als je ’s avonds wel een bedlampje aan doet?

Ik heb vrij gevoelige jongens. Vooral onze derde voelt, ziet, hoort en denkt veel.’ s Avonds vooral gebeurt er veel in hem. En dan bidden we met hem, voor rust in dat koppie, voor mooie dromen en vrolijke gedachten. Vervolgens valt hij in slaap met mooie liedjes.

Zou ik nu, nu ik er meer vanaf weet, ook het effect zie van alle negativiteit en wie daarachter zit en van geniet, nog mee doen met zo’n kinderfeestje in Davos?

Onschuldig of niet, de lijn is dun tussen licht en donker. Maar deze lijn is ook zo duidelijk.

Onze Vader, die het licht gecreëerd heeft, bij Wie geen duisternis en dus geen angst is, deze Vader verlangt er naar dat wij geen angst hebben.

En dat we in het licht blijven. En zeker niet onze kinderen het donker in laten gaan.

Daarom vieren wij dus het feest van het licht. Het Licht! Het Licht, waar angst verdwijnt. Licht dat Leven geeft, echt Leven. Waarin je mag bloeien en schitteren (zonder licht wordt dat best lastig). Leven zoals de Vader het in gedachten had.

Wij willen in het Licht blijven, omdat Hij daar is. Die zoveel beter weet wat goed voor ons is😉. En dat Licht willen wij laten schijnen, juist omdat er zoveel rust en vrijheid in te vinden is.

Enneh… heb je kinderen in groep 3, 4 of 5? Ze zijn welkom bij Light in the Night aanstaande zaterdagavond bij EGHW “de Poort”! Geef ze snel op!

Ps. Moet ineens denken aan een liedje, dat ik vroeger vaak draaide, “in the Light” van DC Talk…